Bir rüzgâr eser günün birinde ansızın.Yüreginde hissedersin tatlı esintisini.Şimdiye dek hiç duymadığınbaşdöndüren bir kokuyla doldurur cigerleriniayak uçlarına kadar uyuştugunu hissedersin.Esmeye devam ettikçe seni sürükledigi yere kadar götürmesine izin bile verebilirsin....Sonbaharda bile sararmış yaprakları yeşil;sisli bulutları güneşli görürsün.Çıplak ayaklarınla yürüdügün yolu kumsal sanırkayalıklarda kanayan ayaklarına söz geçiremezsin...Zaman geçmiştir belkiöylesine binmişken omuzuna yükler;senin onca sorumluluğun varken..!!Ama bu öyle bir rüzgâr ki...Bugüne dek farketmedigine şaşarsın.Ne farkederki;Demek farketmemnin şimdi zamanı.(ZAMANSIZ GELEN MUTLULUK )gibi..Mutlulugun zamanı mı olur ne zaman gelirse gelsin!?Geldiginde tadını çıkarabiliyorsan...!Belki birgün belki birkaç gün sürer bu rüzgârın varlıgı.Bilirsiniz işte birgün duruverir nasıl olsa.Olsun derlemiş toplamış geldigi yerden bütün güzel çiçeklerin kokusunubir nefeste çekmişiniz içine.Söküp atmış cigerlerinizdeki karbonmonoksiti.Çekerken içinize bir kelebek kadar hafiflediginizihissedersiniz.Balerin gibi parmak uçlarında yürürsize manasız bakanları farketmezsiniz bile.Kulaklarınız duymazgözleriniz sizin renklerinizle bakar dünyaya.Siz pembeyi yada maviyi belki hiç sevmezdiniz..!!!!Ama bu kadar güzel olduklarını bilmezdiniz ki...Sırtınızdan düşmüştür onca yükagır olan hiçbirşey kalmamıştır sizin mânânızda.Çok kısa sürsede çok şeyi bırakıp gidecek sizde.Birdaha estiginde belki gene farketmeyeceksiniz onu belki de hiç yabancı gelmeyeceksize getirdigi mutlulugu onun esmesini beklerken özleyeceksiniz.Belki onun için şiirler yazacak şarkı bile besteleyeceksinizyüreginizden gözlerinize bir yol olup akıveren gözyaşlarınız bile olacak ona hasretinizden...