Kısa ve net cümlelerle anlatılamıyordu yanlızlık..
Dolu dolu bir boşlukla hala umut etmenin,
geleceğe umut ekmenin,
kaldır at bir düşünceyle yoğrulduğu,
yitik zamanlardaydım..
Çepeçevre sarılmıştım...
Adım atmanın dur ikazlarıyla son bulduğu anları
defalarca yaşadım..
Kimbilir hangi bilinmezliklere kapı aralar yarınlar..
Hüzne,
Mutluluğa,
Kedere,
Ardı arkası kesilmeyen kahkalara belki,
Saklı,gizli ya da aleni,
En çokta yüreğine akan gözyaşlarına belki..
Yaşanmadan asla...
Aslolan paylaşmak olsa da,
ne yazık ki o anlardan biride susmak oluyor benim literatürümde...
Gönlün değil dilin sustuğu,
Benimle,hatta adımla bütünleşen bir suskunluk..
Çok acıttığında hayat,
bir geri çekiliş belki kendime...Bilmiyorum...
Şimdilerde hüzünler biraz yetim...
...Firardayım zira...
Yolum MAVİ
...Yelkenler fora...




...LACİ...