Konu: ..:::yalnizliĞa AliŞmali:::..

ßavulları hep toplu durmalı insanın bir gün telefonların hiç çalmayacağı hesaplanmalı
tül perde arasından da misafir yolu gözlemekten de vazgeçmeli insan ihanetlere terk
edilmelere bir başına bırakılmalara hazır olmalı yalnızlığa alışmalı. Çünkü omuz omuza
günlerin vakti geçti.
Dayanışma günümüz borsanın değer kaybeden hisselerinden biri artık, terörün bile
bireyselleştiği çağdayız.
Zaman birlikten kuvvet doğar zamanı değil zaman tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi
becerme zamanıdır.
İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa sokaklar dolusu ıssızlıkla baş başa yaşamayı göze
almalı insan güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkartmalı hüzünlü bir şarkıyla
paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından da vazgeçmeli sofrada
tek tabağa,tabakta az yemeğe alışmalı.
Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar,asmalı evin görünür duvarlarına ‘yalnızlık
paylaşılmaz paylaşılırsa yalnızlık olmaz’ dizeleriyle başlamalı güne,telesekretere şuanda
size cevap verecek kimse yok denmeli; belkide hiçbir zaman olmayacak cevapsızlığa
sessizliğe ısınmalı oysa sessizlik haksızlığa alışmaktı. Haklılığın onuru
yaşatır insanı susmanın utancı öldürür o yüzden en sessiz gecelerde doğruyu yaptığımla
teselli bulmalı insan.
Feryada komşuların yetişmemesine soğuk duvar diplerinde sessizce ağlamaya alışmalı
kendisiyle hesaplaşmaya çalışmalı sabah aynayla gülüşmeye gece yastıkla ağlaşmaya
kendisiyle hüzünlenip kendisiyle keyiflenmeye hazır olmalı hep başını alıp gidecek
kadar cesur ama kalıp savaşacakmış gibi gözü pek olabilmeli sessizliği sese
dönüştürebilmeli ve sırt çantasını daima hazır tutmalı insan,
Yollarla barışmalı yalnızlığa alışmalı,
ßüyü bozuldu artık sensizliğe de alışmalı