Tutulmamış bir dilekti adın hep dudaklarımda.
Ve ne güzel hayallerim vardı, papatya beyazlığında
Şimdi ne zaman hayalin canlansa gözlerimde
Kaybolurum sensizliğin kahrolası yalnızlığında…

Tarifsiz hüzünleri yaşıyor artık yüreğim.
Topluyorum şimdi sevda yollarındaki kayboluşları
Zaman tünelinde ilerliyor yalnızlığa bedenim
Bu aşkı sen bitirdin, yaşamak bana düştü; savruluşları…

Ömür boyu sürmesini beklerken sevdamızın
Zamansız gidişlerine kurban olduk ikimiz
Yalnızlığa değil, aşka olmalıydı tutsaklığımız
Nasıl kıydın? Bu aşkı sokakta mı bulduk biz…

Demek ki ayrılığın ayak sesleri varmış suskunluklarda
Şimdi beni bu sonsuz yalnızlıktan kim kurtaracak?
Artık dipsiz kuyuların en dibindeyim ben
Kim duyacak; içimdeki sessiz çığlığı, kim duyacak?




Benzer Konular: