iki çocuk yürüyor,
14-15 yaşlarında...
gömlek düğmeleri, zincirlerini kırmış...
sakalları, yeraltında filizlenmeyi bekleyen tohum...
dizlerde, öfkenin çağıldayan sesi...
gözlerdeki korkuyu, rüzgar süpürmüş...
kaşlardaki destandan, zalimler titrer.
Ayakları kaldırıma dokundukça,
uyanır bulutlar...

iki çocuk yürüyor.
elleri, demir ile kaynaklı.
yanlarında, işgalci kalaşnikof...
korkusuzca çevreyi tararken,
bir çift projektör.
dimdik başları, ulu bir dağ gibi,
dosta el verir.

iki çocuk yürüyor.
yüz binlerce tomurcuğun,
idam edilen yıllarının hesabı,
yanıt beklerken...
bombaların, ambargosuz dansında,
salıncakta, sevinç kimsesizken...

iki çocuk yürüyor.
gençlerin, durgun su anları,
cellatların pervanelerinde,
parçalanırken...
kadınların-kızların,
vatanları gibi,
bedenleri de talan edilirken...

iki çocuk yürüyor.
güvercinlerin yaslı olduğu semalarda,
vicdansız akbaba,
siyah dişleriyle,
hücreleri dağlarken...

iki çocuk yürüyor.
barbarlıklar,
bir ceninin yarınında,
kölelik çemberi olamazken...
yaşamları savuran, kirli dumanlar,
vahşetin perdesi gibi asılıyken gökyüzünde...

iki çocuk yürüyor.
ülkenin duvarı, kanla örülürken...
mezardan damlayan gözyaşları,
dağda,
taşta,
pusuda,
insan zinciri olurken...

iki çocuktan birisi.
tankın önünde, elleri havada,
diz çökerken, gür sesiyle haykırıyor:
"sevgilimin eli çalındı,
sıcaklığı asla!
anamın saçının teli çalındı,
rengi asla!
halkımın zenginliği çalındı,
sevgisi asla!"

gözleri, yuvasından fırlayan havan topu!
sesindeki her kelime, koca bir mermi!

iki çocuktan birisi, haykırıyor:
"gerçek; halkın yüreğine kök salan ağaçlarsa,
ben gerçeğim..!
özgürlük; dilin ateşte yakılmasına direnmekse,
ben özgürlüğüm!
bağımsızlık; topraktaki acının, güneşte yankılanmasıysa,
ben bağımsızlığım!"

denizden kopan fırtınayla,
dev tanklar, enkaz yığınına dönerken,
iki çocuktan birisi, haykırıyor:
"Ey işgalciler!
apaçiler!
f-16'lar!
keskin nişancılar!
toplar!
tanklar!
ajanlar!
5.kollar!

Korkun!
saklanın!
kaçın!
defolun, mağaradaki ininize!

Bilin ki;
barikattaki, demir sözün yumruğundaki benim!
yanardağın, aydınlık lavındaki benim!
şafağın, başkaldıran karanfilindeki benim!

Unutmayın!
ben Fellüce'yim!
ben Amara'yım!
ben Bakuba'yım!
ben Necef'im!
ben Irak'ım!
Irak, benim güneşimdir!
O güneş, yüreğimde,
bir bayrak gibi,
her zaman,
dalgalanacaktır!"