Rüzgar

rüzgar...
....içimdeki çiğ yalnızlığa dokun!
saklayacak ne kalır bilemem...
koyu bir mavi denizdim ben...
kirlendim.
yosun tuttu dilimin kemiği.

rüzgar...
....içimdeki yaralı çocukluğuma dokun!
geçmeyecek yoksa zaman.
yırtacak gövdemi bu öfke nöbetleri.
kanadım.
silindi aynadaki çocuk yüzümün gülücükleri.

rüzgar...
...içimdeki dilsiz kadına dokun!
bir kenara atılmış duygularımı arındır.
bir menekşe kokusu değsin saçlarıma.
alacasındayım gecenin.
saflaştır beni.

rüzgar...
..içimdeki kimsesizliğime dokun.
kuytu köşelerden kurtar beni.

Benzer Konular: