son bir sesi var bana sevginin ömrümü eksiltiyor
seninle olduğum anlarda çoğalan ömrüm eksiliyor
kelimeler...hepsi dokunmalara terk
özlemlerim çürüyor
en yakın halde tutumsuz bir gezgin ellerin
gözlerin gözlerimin içindeyken
soğuk mevsimler kol geziyor yüreğimde
henüz yaz
bir kış zamanıydı gittin
yakınlaşıyor kış
güzde sevdim seni hatırla...
basit kelimelerle söyledim
oysa karmaşık bu öykü
başlangıcı belirsiz
yolu 'Kaf' dan geçiyor bitimsiz
birbirimize sarmaşık boğuluyoruz
gecesi mesken zamanlar biriktiriyoruz
kuşkucu gözlerden ırak
kaçak bir sesi var sevginin
çapraz ateşlere düşürüyor
vuruluyoruz çaresiz
ölmüyoruz... cehennemlere seriliyoruz
hiç son dilek sorulmadan uğurlanıyoruz düşlerimizde
güne açılan yarım bir sevişmeyle
yasaklanıyor öpüşlerimiz
yollarımızda mayın tuzakları adımlarımız ürkek
bereket tarlalarında birer korkuluk engelimiz
görünmez değnekler kovalıyor
uçuyoruz telsiz dalsız
sığınmacıyız birbirimize sınırları geçebilsek
dokunmalarımız çürüyor
en yakın halin kış oluyor
güzde sevdim seni hatırla
kış geliyor...


Kadir Bıyıklı

Benzer Konular: