Konu: Garip

GARİP

Hep dururdu bizim sokağın başında
Gözleri yaşlı ne gidecek bir yeri
Ne bir akrabası vardı
Şu fani hayatta
Adına garip derlerdi neden bilmezdim
Hep ağlamasına bir anlam veremezdim
Sonradan öğrendim öğrenmez olaydım
Keşke bizim garibe biraz çare sunaydım
Ama çaresiz onun gözyaşları bilirim
Garip herşeyini kaybetmiş tıllar önce
Bir yangın almış götürmüş sevdiklerini
Onu yalnız bırakmış koca dünyada
Aklını almış bunlar vede tüm bildiklerini
Yine soğuk bir gecede sokak ortasında dururken garip
Bir ışık kümesi doğmuş önüne aniden
Güzel yüzlü bir melek elinden tutmuş
Garib'in yüzü gülmeye başlamış birden
Melek çekmiş onu ışık kümesine
Orda görmüş sevdiğini,çocuklarını,annesini
Ağlamıyormuş artık garip gözleri gülmüş
Sonra ışık kümesinin içine doğru süzülmüş

Sabah olunca bulmuşlar garip'in cesedini
Herkes üzülmüş onun için
Yanı başında olan köpeği hatta
Ama garip gülüyormuş
Sanki ibret verir gibi dünyaya

saol..

ellerine sağlık