Unuttuğum hiçbir şeyin içinde yoksun.
yalnızlığıma verdiğim katıksız sevgimde bile hakkım var
en çok buna üzülüyorum..
ellerini özlüyorum bazen
sonra vazgeçiyorum kendimce..
ama bastıramıyorum özlemini hiçbir 'kendimce' ile..

susmayı sevdiğimi keşfettim sen gidince
fakat susamıyorum hiçbir şeye
yaşayamadıklarımız kadar..
büyüyorum sanki
başımda sakin bir sonbahar..

anıların kimliği kayıp ve telafisi yok..
yoklukta ki varlığınvarlığındakinden daha çok..
düşündükçe senikendimden vazgeçiyorum..
küçülüyorum
kayboluyorum
yok olmaya yüz tutuyorum..
ezilirken sensizlikteyanlış yolda yürüyorum..
ve seni öldürürken içimde
cesedin ben oluyorum...