boş bir kağıda yazılmış
ne kadar kelime varsa yazdık seninle
kimselerin bilmediği bilemiyeceği kadar
çok yaşanmış hatıralar
sen okudun ben yaşadım bütün hepsini

ayrılıklar veda deyildi
sadece molaydı akşamdan sabaha kadar
kaç mola verdik bi tanem
kaç kez erteledik hayali tatilleri
bu kaçıncı valiz hazırlamam
kaçıncı çıkışım everesti
ve kaçıncı inişim yüreğimin üstüne
hazan kalmadı artık bildiğim
umutlar kaçıncı sonbaharda yollarda kaldı

bak yine bir kış geliyor
hangi hırka ısıtacak sensizliğimi
hazanlar kalmadı bir tanem yetmezmi
söz vermiştin bu kez son
kavuşmak yakındı hani
ben deyil ama şahit olanlar yoruldu
inanmıyorlar artık ne sana ne de bana
olmazmış olamazmış
boşaymış bu kürekler boşaymış umutlar
semaya asılı kalsın umutlar
bana fayda gelmez artık
hediyemdir başka gönüllere…