Yanına yaklaşsam bir kıyamet kopardı,
gülsem ağlardın
yitik bir sahneydi.
çakıl taşı idim ben, sen ise kocaman bir deniz
dokunamazdım sana hep bir uzak idin
yoksul, ve eksiktim
dokunamazdım, yanacağım diye korkardım
fırtına kopardı korkardım senden birşeyler eksilecek diye
günleri kovalardı, güneş yakomozuna ağlardı
Çünkü hiç göremezdi onu
deniz görmezdi tüm yaşananları,
o kendini dalgalara bırakmış serzenişte idi.

Zamanlar terketmeye gam vururken
serinlerdi tüm köprü altları
Ağlardım
sen bilmezdin
tetikleyen gecelerde üşürdüm,kururdum
sen bilmezdin.

Ağlardı benle ile beraber sessizlik
kumlara gömülü olan bedenimi bir tek kum taneleri görürdü
onlarda ses etmezdi
bu hüzüne...

Sonra...
Bitti

"Zor Oldu
Ama
Bitti.

biterken biz!
bende
yitik,
gittim
bittim!"



Bitti.
Tüm sensizlikle can çekişen yanlarım Gitti
Bitti...
Zor oldu ama bitti.


Olmadı işte,
sevişmelerim hep eksik kaldı
yoksundum
zordu ama bitti işte, bitti{m}


Ölen her parçam ile tekrardan doğmaya kalktım
beceremedim!
çünkü
sensiz idim
sonra...
bittin yer edindiğin yerde
sen biterken durdum ben
bittik dedi dudaklarım