Bu savaş sonucu benim kanım yerde kalandı
Benim saf kalbim iki hoş lafa hemen kandı
Çalan çan hayatına açılan yeni penceremin çanları,
Kaçandı kovalanan o an bu iki kelime aklımdan çıkan
Ruhum hiç tatmadı affı
Mutlu çiftleri gördü kendi mutsuzluğuna ağladı
Tecrübelerim yaşadıklarından ötürü bir sınıf ileri atladı
Her koyun kendi bacağıdan asılırmış,
Ben kalbimi astım çok kişi birden yaralandı
Unutmayı çok çabaladı benliğim ama yapamadı, bocaladı
Kaçamadı aşktan yaradana lanet okudu alamadı hırsını
Kalbime tutsak duygularımı aklım etti kapı dışarı
Etrafımdaki gerçek dost sandıklarım meğer kalabalığı oluşturanlardı
Takın şunun tasmasını yeter artık çektirdiği acı
Kalbimi oyuncak sanmış olmalı
Sıra başkalarında mıydı?
Tek sağlam bölgem kalbimdi sayende o da yara aldı
Keder doldurdu kalbimin bütün odalarını