ŞÂH’IN KIZI

Şâh Şücâ Kirmânî’nin bir kızı vardı Kirman vâlileri ona tâlibdi Şâh onlardan üç gün mühlet istedi Bu üç gün içinde mescidleri dolaştı Güzel namaz kılan bir genç gördü Namazı bitirinceye kadar onu seyretti Sonra yanına gidip:
-Ey genç, evli misin? diye sordu
Genç; “Hayır” deyince, ona;
-Kur’ân-ı kerîm okuyan, takvâ sâhibi ve güzel bir kızla evlenmek ister misin? dedi
Genç;
-Bana kim kız verir ki, dünyâda üç dirhemden başka hiç bir şeyim yok,dedi
-Ben veririm, bu üç gümüşün biri ile ekmek, biri ile katık, biri ile güzel koku satın al, dedi
Şâh Şücâ kızını o genç ile evlendirdi Kızı, o fakir gencin evine girdiğinde, bir kuru ekmek parçası gördü
-Bu nedir?” diye sorunca, genç;
-Senin nasibindir Yarın sabah yemek için ayırmıştım, dedi
Şâh’ın kızı babasının evine doğru gitmeye başlayınca, genç;
-Ah! Ben Şâh’ın kızının, benim yanımda durmayacağını bilmiştim, dedi
Kız bunu işitince;
-Ben senin fakirliğin sebebiyle gitmiyorum, îmânının zayıflığı için gidiyorum Sen akşamdan, sabahın ekmeğini hazırlıyorsun Ben ise babama şaşıyorum, bunca senedir yanındayım, bana seni haramlardan kaçan, dünyâyı hiç düşünmeyen birine vereceğim derdi Bugün öyle birine verdi ki, Rabbine îtimâd etmiyor, rahat içinde bulunmuyor Bu evde ya ben kalırım, ya bu ekmek Sen karar ver” dedi

Genç ekmeği bir fakire verdi Şâh’ın kızı geri döndü ve onunla mesûd olarak yaşadı