Yüce bir kişi vardı.Geceleri hep namazla,okumayla uğraşır,çok az uyurdu.Bir gece baktı,karşı evlerden birine hırsız giriyor.
-Hırsız var! Hırsız var! diye bağırdı.
Herkes uyandı.Bağırıp çağırdılar.Hırsız en kolay iş olarak kaçmayı buldu.Yüce kişi üzüldü buna:
-Olmadı,dedi kendi kendine,hırsız uğraştı,didindi,işine bne engel oldum.
Koştu hırsızın arkasından.Az ilerde önüne çıktı:
-Ben senin dostunum,dedi,senin hikayelerini,ününü çok duydum.Seni beğeniyorum.Yardım edeyim.
Arkadaş oldular.Yüce kişi:
-Bak dedi,ben bir ev biliyorum,girmek çok kolay.Oraya gidelim.
Böyle dedi de hırsızı kandırdı,kendi evine götürdü.Duvardan girdi evine götürdü.Eline ne geçtiyse verdi.