Hz. Aişe, şimdiye kadar hiçbir kadında görülmeyen bir imzanın sahibidir. Genellikle hanımlar eşleriyle tanıtılırlar. Ya da eşlerinin imtiyazıyla toplumda yer edinirler.
“Falanın eşi, ya da ben filancanın hanımıyım!”
“Ben peygamberin hanımıyım” demiyor Hz. Aişe.
Hz. Aişe farklı tanıtıyor kendisini insanlara. O öyle bir tanıtım ki, bu tanıtımla, peygamberin de nasıl bir eş olduğu tanınıyor.
Farklı bir imza kullanıyor Hz. Aişe.
O öyle bir imza ki, peygamberin eşleriyle olan sevgi bağının tarihe yansıyan bir imzası da oluyor.
O öyle bir imza ki, bir peygamber için, bir kadın bunu çekinmeden kullanıyor. Eşinden aldığı sevgi ve ilgi ile.
Hz. Aişe önce kendisini babasının ismi ile tanıtıyor. “Ebu Bekir kızı Aişe.” Ve devam ediyor:
“Allah’ın sevgilisinin sevgilisi…”