Yeni Şafak yazarı Sema Karabıyık, son günlerin konuşulan dizisi Hayat Devam Ediyor'a çaktı.

Tüketim nesnesi olarak töreUzun zamandır dönen tanıtımlarıyla yayınlanmadan seyredilme rekoru kıran; çocuk gelinler raporunun açıklandığı gün galasını yapan Hayat Devam ediyor; atv'nin büyük umutlarla beklemesine değen bir başlangıç yaptı. Atv'yi uzun zamandır beklediği gün birinciliğine taşıyan, sosyal medyada çok konuşulan bir dizi oldu. 50 günde çekilen ilk bölümünde sinemayı aratmayan görsel bir şölen sunulurken; anlatmayı vaat ettiği drama uygun seçilmiş etkileyici müzikleri, gözyaşlarıma hakim olamadım diyen seyircileri ekrana yapıştırdı.
Uzaktan yazılan, töreye karşıymış gibi başlanan, karşı çıkılan törenin üzerine inşa edilen büyük aşk hikayelerinden sonra; o hayatın içinden geldiğini saklamayan, ilk bölümü annesine ve annesinin yaşadıklarını yaşayan tüm kadınlara ithaf eden Mahsun Kırmızıgül; bildiği bir hayatı ekrana taşımanın avantajını kullanıyor. Ama o avantaj, dezavantaja dönüşme riskini de getiriyor beraberinde. Doğu gerçeğini anlatma çabası, törenin tüm renklerini senaryonun içine yedirme çabası, o da var bu da var daha neler var telaşı daha önce düşülen bir tuzağa doğru çekiyor Mahsun Kırmızıgül'ü de.
Tüketim nesnesine dönüştürülen aşkın; içinin boşaltılması, ilişkiye dönüştürülmesinden sonra, nerede eski aşklar hayıflanmasıyla beyaz camda anlatılan tüm aşklar inandırıcılığını kaybetti. Gözyaşı, acı, daha genel bir çerçeveyle töre tüketim nesnesine dönüştürüldüğünde, aynı aşk gibi inandırıcılığını kaybetme riskiyle karşı karşıya kalacak.
Çocuk yaştaki gelinlerin dramı deyince okulda olması gereken kızların zorla evlendirilmesi hatta başlık parası karşılığı evlendirilmesi anlaşılıyor. Dizide ise kalabalık bir karakter topluluğu içinde, hiçbir karakterden vazgeçmemek adına, hepsi melek gibi insanlar ama bunları yaşamaya mecburlar, aslında yaşananlar tamamen kader teslimiyetçiliğine sığınıyor senaryo. Kader, alınyazısı kararlarının ve yaşadığı hayatın sorumluluğunu almayan insanların hayatında etkendir.
Hayat, okuma sevdalısı bir kız olsa ve dayatma yoluyla 70 yaşında bir adama kuma verilse amenna. Hayat, sevdiği gence senaryonun ifadesiyle kendini bozdurmuş bir kız olduğu için geliyor başına bunlar. 70 yaşındaki adam sokakta okul formalı on beş yaşındaki kıza göz koyunca, şehirdekiler her akşam bu yaştaki kızlarla diye başlayan bir cümle ile savunuyor kendini.
17 yaşında liseli genç kızın cinsel hayatından sonra on beş yaşındaki bir çocuğun cinsel hayatı üzerine bir senaryo inşa ediliyor. Bir sonraki yaş sınırınız kaç? 13 yaşına kadar indirecek misiniz çıtayı? Vakit kaybetmeyelim alın elinize birer pankart çocuklara cinsel özgürlük yazın olsun bitsin bu iş. Çocuk gelinler gibi bir gerçeği on beş yaşındaki bir kızın evlilik dışı ilişkisi üzerine inşa etmek çocuk gelinler dramına hizmet etmez. Çocuk gelinlerin hepsini aynı kefeye koyarak en büyük haksızlık onlara yapılıyor. On beş-on yedi yaşındakiler çocuktur evlilik yaşı yükselsin derken cinsellik yaşı düşsün demek; namus kavramını yok etmek, namus cinayetlerini ortadan kaldırmadığı gibi azalmasına değil artmasına hizmet eder. Cinayetlerin önünü almak; yaşadığımız ahlak krizini çözmek, kaybettiğimiz kaybedilmesi için büyük çaba harcanan ahlaki değerlerin yeniden inşası ile mümkün ancak.
Toplumsal yaraya parmak basmak niyetinde olanların bir adım geriye çekilmesi, toplumsal yara ile arasına mesafe koyabilmesi, objektif bir perspektiften bakarak duygularından ve yaşamış olduğu acılardan mümkün olduğunca arınması, yaşanmış ve yaşanmakta olan olayları peş peşe sıralarken alt metne de hakim olması gerekiyor.
Gerçek hayatta yaşanan bazı olaylar o kadar acı ki o acıyı aynen ekrana getirirse yeterince hissedilemeyeceğinden, gerekli etkiyi bırakmamasından duyulan endişe, acılardan oluşan bir piramit şekline getirince hikayeyi, gözyaşları sel olup akıyor. Gözyaşının arkasında bulanıklaşan görüntü anlatılanların ve anlatılmak istenilenlerin bulanıklaşmasına sebep oluyor.

Benzer Konular: