Konu: Vazgeçmeyin

Çinliler bambu ağacını şöyle yetiştirir : Önce ağacın tohumu ekilir,
sulanır ve gübrelenir. Birinci yıl tohumda herhangi bir değişiklik
olmaz. Tohum yeniden sulanıp gübrelenir. Bambu ağacı ikinci yılda da
toprağın dışına filiz vermez. Üçüncü ve dördüncü yıllarda her yıl
yapılan işlem tekrar edilerek bambu tohumu sulanır ve gübrelenir.
Fakat tohum bu yılda da filiz vermez. Çinliler büyük bir sabırla
beşinci yılda da bambuya su ve gübre vermeye devam ederler. Ve nihayet
beşinci yılın sonlarına doğru bambu yeşermeye başlar ve altı hafta
gibi kısa bir sürede yaklaşık 27 metre boyuna ulaşır. Akla gelen ilk
soru şudur: Çin bambu ağacı 27 metre boyuna altı haftada mı yoksa beş
yılda mı ulaşmıştır? Bu sorunun cevabı hiç şüphesiz ki beş yıldır.
Büyük bir sabırla ve ısrarla tohum beş yıl süresince sulanıp
gübrelenmeseydi ağacın büyümesinden, hatta var olmasından söz edebilir
miydik? Bir başarının şartları her zaman çok basittir; Çalışın,
sabredin... Her zaman inanın ve hiçbir zaman geri dönmeyin. Asla
vazgeçmeyin...

İçi sıkılıyordu. Anlayamadığı bir duygu içini burkuyordu. En iyisi ona
gitmekti. O yardımcı olabilirdi. Telefon açtı kâhine. "imkansız, tam
çıkmak üzereydim." "lütfen" dedi kadın kendisini kıramayacağını
düşünerek. Çok zengindi kadın, ülkenin en zenginlerinden. Doğaüstü
güçlere inanırdı ve kahinin müdavimlerindendi. Tabi ki kahin böyle iyi
bir müşterisini kıramamıştı. Karşılıklı oturuyorlardı. Önlerindeki
suya baktı kahin, kaşları çatıldı, gözbebekleri büyüdü, alt dudağı
düştü, kafasını kaldırıp ona baktı "çok üzgünüm" dedi, durakladı,
belli ki söylemek istemiyordu. "ne?" dedi kadın ısrarla ve kahin
söyledi : 'suda yarını göremiyorum..." yıkılmıştı kadın. Medyum bugüne
kadar hiç yanılmamıştı. Yarın olmadığına göre bu gece ölecekti. Ne
yapmalıydı? Evine gitti, vasiyetini yazdı, biraz tv izledi uykusu
gelmişti. Son gecesiydi ve ne yapacağını bilmiyordu. En iyisi
uyumaktı. Böylece ölürken hiç bir şey hissetmezdi. Yatağına uzandı,
gözlerini kapattı ve derin bir uykuya daldı. Uyandığında güneş yeni
doğmuştu, kuş sesleri geliyordu. "cennette miyim?" diye düşündü. Her
şey gece bıraktığı gibiydi. Kalktı, sabahlığını giydi, salona indi,
her şey normal gözüküyordu kahin bu kez yanılmış mıydı acaba? Masanın
üstündeki gazeteye gözü ilişti. Manşette şöyle yazıyordu : "ünlü kahin
öldü".
Hayatlarını kendi kararları ile yaşamak yerine başkalarının kararları
ile yaşamayı seçenlere...