Konu: Bir bardak süt

Howard, yoksul bir ailenin çocuğuydu ve okul giderlerini karşılamak
için kapı kapı dolaşarak eşyalar satıyordu. O gün hiçbir şey
satamamıştı ve karnı da çok açtı. Bundan sonra çalacağı ilk kapıdan
yiyecek birşeyler istemeye karar verdi. Kapıyı açan sevimli genç
bayanı görünce utandı. Yiyecek bir şeyler yerine

"Affedersiniz, bir bardak su rica edebilir miyim?" diyebildi yalnızca.

Genç bayan çocuğun aç olabileceğini düşünerek kocaman bir bardak süt
getirdi ona.

Çocuk sütü yavaş yavaş, içine sindirerek içtikten sonra

"Çok teşekkür ederim, borcum ne kadar?" diye sordu genç bayana.

Genç bayan,

"Borcunuz yok" diyerek yüzünde sıcak bir gülümsemeyle devam etti;

"Annem, verdiğimiz şefkat ve nezaket karşılığı olarak asla bir bedel
ödenmesini beklemememizi öğretti bize" dedi.

Çocuk

"O halde çok teşekkürler, yürekten teşekkür ederim size" dedi.

Howard Kelly evin önünden ayrıldığı zaman kendisini yalnızca bedensel
olarak değil, ruhsal olarak da güçlü hissediyordu.

Yıllar sonra genç bayan çok ender rastlanan bir hastalığa
yakalanmıştı. Yöredeki doktorlar çaresiz kalınca, hastalığı ile ilgili
araştırmalar yapılması için onu büyük kente gönderdiler. Dr. Howard
Kelly konsültasyon yapması için çağrıldığı hastanın hangi kasabadan
geldiğini duyunca heyecanlandı.

Artık genç olmasa da yıllar önce kendisine sevgiyle yaklaşan bayanı
ilk gördüğü anda tanımıştı ve onun yaşamını kurtarmak için elinden
geleni yaptı.

Uzun süren tedaviden sonra bayan sağlığına kavuştu.

Dr. Kelly denetlemesi için önüne getirilen faturaya şöyle bir baktı ve
üstüne birşeyler yazarak zarfın içine koydu ve hasta bayanın odasına
gönderdi. Kadın elleri titreyerek aldı zarfı eline. Açmaya korkuyordu.

Hastane faturasını asla ödeyemeyeceğini ve geri kalan yaşamı boyunca
bu faturayı ödemek için çalışacağını biliyordu. Sonunda zarfı açtı ve
faturaya iliştirilmiş bir not dikkatini çekti. Kağıtta şunlar
yazılıydı:

"Hastane giderlerinin tamamı bir bardak süt karşılığı ödenmiştir

Dolu Kavanoz ve 2 Fincan Kahve:*
Ne zaman
hayatinda bazi seyler
tasinamaz hale gelirse,
ne zaman 24 saat kisa gelmeye baslarsa,
O zaman *mayonez kavanozu ve
2 fincan kahveyi* hatirlayiniz!

Bir gun bir profesor,
masasinin uzerinde birkac kutu oldugu halde
felsefe dersindedir.

Ders basladiginda, hicbir sey soylemeden,
onune buyukce bir mayonez kavanozunu alir ve
icerisini tenis toplari ile doldurur.

Ve ogrencilere kavanozun dolup dolmadigini sorar,

Ogrenciler ittifakla kavonozun doldugunu ifade ederler,

Bu sefer profesor onundeki kutulardan
bir tanesinden aldigi cakil taslarini,
calkalayarak kavanoza doker,

boylece cakil taslari kayarak,
tenis toplarinin aralarindaki bosluklari doldurur.

Ve ogrencilere tekrar
kavanozun dolup dolmadigini sorar,

Onlar da "evet" oldu derler

Tekrar profesor masanin uzerindeki
Diger kutuyu eline alir ve
icindeki kumu yavasca kavnoza doker.
Tabii ki kumlar da cakil taslarinin aralarindaki
bosluklari doldurur.
Ve tekrar ogrencilere
kavanozun dolup dolmadigini sorar,
Ogrenciler de koro halinde "evet" derler.
Bu sefer profesor
masanin *altinda* hazir bekleyen
2 fincan kahveyi alir ve
kavanoza bosaltir,
kahve de kumlarin arasinda kalan bosluklari doldurur.

Ogrenciler gulerler!

Profesor ogrencilerin gulusunu
destekleyerek "eveet" diyerek;
ben "Bu kavanozun sizin hayatinizi simgeledigini
ifade etmeye calistim" der.

Soyle ki;
Bu tenis toplari hayatinizdaki onemli seylerdir;
dininiz,ibadetleriniz, aileniz, cocuklariniz, sihhatiniz,
arkadaslariniz ve sizin icin*onemli olan seylerdir*/. /
Sayet diger seyleri kaybetseniz de, bu *onemli seyler*
kalir ve hayatinizi doldurur.
O cakil taslari ise daha az onemli olan diger seylerdir;
isiniz, eviniz, arabaniz vs.Kum ise diger ufak tefek seylerdir.
"Sayet kavanoza once kum doldurursaniz..."
diye, anlatmaya devam eder,
"cakil taslarina ve ozellikle de tenis toplarina
(yeterli) yer kalmaz.
Ayni sey hayatimiz icin de gecerlidir.
Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek seylere harcar,
israf ederseniz,
onemli seyler icin vakit kalmayacaktir.
Dikkatinizi mutlulugunuz icin onem arzeden
Seylere cevirin.

Cocuklarinizla oynayin.
Sihhatinize dikkat edin.
Esinizle yemege cikin.
Evinizin ihtiyaclarini karsilayin.*
Oncelikle tenis toplarini kavanoza yerlestirin.
Oncelikleri, siralamayi iyi bilin.
Gerisi zaten hep kumdur.*
Bu ara bir ogrenci parmagini kaldirir ve sorar;
"Pekiyii, o iki fincan kahve nedir?"

Profesor gulerek:
"Bu soruyu sorduguna sevindim.
Hayatiniz ne kadar dolu olursa olsun,
her zaman *dostlariniz ve sevdiklerinizle
* bir fincan kahve icecek kadar vakit ayirin!"* *


DOSTLARA HER ZAMAN YER VARDIR ..

tskler

ilk hikayeyi cok begendim bn