Konu: Ölcüsüz Aşk... Dev Sıır Arsıvı

§£я¢£ KλĐλя ¥ûя£ؤأмأη GồK¥ûżû Kλďλя §ληĆı§ı ώλя ..


yüreğimde bir ateş kim farkına vardı ki
kapaklanıp düştüğüm her kaldırımda
bir parça yüreğim kaldı
yağmur kanımı çok sildi
yaşadığım ne varsa şimdi kan içindeler
nice göz-nice türkü artık hepsi bendeler
ben gidince ay sen-deler
denize bir sızı düşer..

Tıka basa yaşıyorum sevdamı
nefes alacak yer yok
biraz kırgınlık biraz kapris
yüreğimin davetsiz konukları..

alıp başımı masallara gidiyorum
külkedisinin hayalleriyle, masumiyetiyle seviyorum seni,
gece 12 oluyor, ben yine gerçeğe dönüyorum
elinde ayakkabım yerine yüreğim kalıyor
bırakma sevgilim.../... masallar mutlu sonla bitiyor..

kasvetli bir hava çıkıyor gökyüzüne
indiriyor tüm yıldızları
gözgözü görmüyor derken,
yıldızlar gözlerin oluyor.../...gözlerin ayrılık..

sebepsizce sarıyorsun beni
iliklerime kadar işliyor senli bir nefes
huzursuz bir dokunuş, ellerin saçlarımda
dur sevgili dokunma
ellerin ayrılık.../...ayrılık bana dokunuyor..

dilin damağına yapışık
birşeyler sızıyor dudaklarından
geveleyip duruyosun aklın karışık
konuşma sevgilim.../...ağzından ayrılık kaçıyor..

şehre bir yağmur yağıyor
ben özür diliyorum tüm ıslananlardan
gözyaşlarım yanaklarımda durmuyor
suç ne senin ne benim, yerçekimi bu..

anlıyorum bitmeye yakınken herşeyi
iç çekişlerimin son soluğu bu
bir tarafı yalnızlık tutuşturulmuş yakamda
yüreğim ağzımda
dur sevgilim kapat gözlerini
gözlerin ayrılık bakıyor.../...sen bana bakma..

şehir uykuya dalıyor,
bense ayrılığa..
uyanmadan git şimdi..

nefesim ayrılık kokuyor.. /sen nefes..

GiTMELiYiM !

Sen benim ruhsatlı sevdam
Ben senin sevdakeşin.
Ya sen varsın ya da sen!
Temmuz geldi gitmeliyim.

Sen şiir olmuşsan şiir sensizliktir artık
Çünkü; yokluğuna kurşun işlemez.
Nicedir gözlerim dalıp gider
Ekin tarlasında rüzgâr nicedir sarı değil
Sessiz hüzünlerle yazılmış alnıma
Bir güneşin doğuşunu bekleyerek
Ve bir sevdanın dilinden
türküler söyleyerek gitmeliyim.
Temmuz geldi...

Babamın ismini verdim oğluma.
Koçum benim..
Asi kartallar gibi rüzgârlı doruklarda
Ve kaçıp sana sığındığım geceler
Bütün gözlerim hatırımda.

Kalbimde uçuşur en deli kuşlar
Yüreğim denizlenir bir şiirin koylarında
Akar boz bulanık seller içimde
Gözlerin gözlerimde direnir.

Ellerin tutuşur elini tutsam
Sen çöl çiçeğisin umutlarımın.
Ruhsatlı sevdamsın.
Seni sevmek yaşamaksa ben hiç ölmedim.
Temmuz geldi gitmeliyim...

Masumduk çocuklar kadar
Acılarla olgunlaştık.
Hayattan öğrendik ne biliyorsak
Bu yüzden öfkeliyim yaşanmamış günlere
Çünkü bir hayat yetmedi seni sevmeye.

Yüzü cama dayalı bir çocuğun
Baba hasretiyle kaç gece bekledim seni.
Kırık bir cam parçasıyken gençliğim
Her gün biraz daha suskunken
Daha bir yorgunken her günden
Üzüm ekşisi bir yeşile cinasken gözlerin
Temmuz geldi gitmeliyim...

Şarkılar söylerdin bilinmez makamlardan
Şiirler dökülürdü yüreğinden
Gözyaşlarım mezesiydi hüzünlerinin.
Ya sana doymadan çekip gidersem
Artık ipe dizip türküleri tesbih yaparsın sapına
Son kuşlarda gidince bir gökyüzü az gelir
Gizli bir yas gibi büyür sessizliğim
Ağaçta bir kuş yuvası olurum.
Yabancı gözlerle aynalardayım şimdi
Bir sen kaldın zulasında hayatın birde ben
Birde ayaklanmış öfkem...

Hem dünüm yeniktir sana hem yarınım
Soframda bir kırmızı gül
Hastayken baş ucumda çorba ütülü gömleğim
Ekmeğim aşım kadınım can yoldaşım
Kundağım mezarım karım
Ve de sevmek kadarımsın
Derdimin tek anlayanı yüreğimin güleç yanısın
Gün ışığım gökkuşağım deli kanımsın.

Yürekliysen sende beni sev bu gece
Kunduramı bağlamayı öğrendiğim gün
Kendimi sevdiğim kadar
Yaşamaksa seni sevmek
Ben hiç ölmedim.

Gece soğuk

Hüzün karası her yan,

Sadece iki kişiyi üşüten rüzgarlar icat etmiş üçüncü kişiler

ve bir kuş, minicik elleri ile camı tıklıyor

Pencere kenarında üşüyenlerin en güzeli

“Al beni”, “al içeri” diyor.



Üzerimde bir Alihanlık hali,

Küçüğüm

Bir sincap kadar küçük…



Bu deniz köpürdü de duruldu şimdi,

Rıhtımı döven her dalga giderken ruhumu da götürüyor,

İşte bu şarkı, işte şu kulağımızda çınlayan

“Yağmur toprağa düşer…”



Ben hiç mutlu olunca şiir yazmadım ki,

Taşlar yazdı ne yazdıysa

Şimdi bu sevdalı başı kabul edecek kaç yastık var ki?



Zümrüd-ü anka kuşu giderken kafdağına
İki masal düşürmüş ardına,

Biri sana, biri bana.



Bir gözyaşı kaç yüzgörümlüğü eder?

Sen gülümsemeyince,

İnce ince kar yağar bu şehre…



Bir palmiye altında gölgelenecek kadar

Kentimden uzaktayım

Kendimden demedim farkındaysan,

Bir harf değil fark

Bir can artı iki nokta

Bir yer ayırt bana eyüp, mezarlık yokuşunda

Geleceğim.



Salacakta kalbim denize düştü

Bu kaçıncı şemsiye açmayışın yağmurda,

Kız kulesi de üşür mü? deme,

Ya sen olmayınca…



O yoldan her gün iki kez geçeceğim

Her adımda şükrümü tazeleyeceğim,

Mor bir bakıştayım muttasıl,

Sana melekleri kızdırmadan geleceğim,



Bu aralar çok “tuhaf”ım sorma

Deli deseler de adıma,

İçim kıpır kıpır umrumda mı dünya

“Tevafuk” işte hadi yine aynı anda;

“Seni Seviyorum

SENSİZLİK
Sensizlikti hergün yüreğimi acıtan
Seni görememem, sesini duyamamamdı
En önemlisi yanında olamamamdı
Her gök gürlediğinde
Sevgililer birbirinin elini tutardı
Senin elini tutamamamdı beni yakan
Her yağmura yağdığında
Sevgililer aynı şemsiye alyında yürürlerdi
Senin yanında olamamamdı beni yakan

Ellerini Tutmak mı Aşk?
kalbime atılan kaçıncı demirdir bu

ve kaçıncı aşkın
sökercesine bedenimden demir alışı
yada aldırılışı

yoksa
emanet sevdalar mı yaşarız
kimin bıraktığını bilmeden

paslı bıçaklarla kesilen
umutlardır aslında var oluşluğa

hazırızdır
aşkı
taşımak için sonsuzluğa

kalbe giden kaç damar daha tıkanır
bu kayboluşluğa

saat kaç bu şehirde?

aşk hangi derecede?

aşkın kaç derecesi vardır?

ve kaçıncı derecede kaynar sevda?

yüze bir kala mı?

sevdaya sen kala mı?

bilemiyorum

gözlerine bakmak mı?

ellerini tutmak mı aşk?

yüreğinde yaşamak mı?

yoksa seni sevmek mi aşk?

Gülay Morgül