'' SENİ ''..

Paramparça yerlebir olmuş tüm yaşanmışlıkların altına..



'' SENİ ''..

Senden önceki gidişinden sonraki tanımadığım günlerce


GÖMDÜM..!



-Gece Yarısına '' an '' kala..




Artık buralarda durmanın verdiği yorgunluk ağırlaştırıyor bedenimi..
Gitmeliyim bu şehirden ve kendimden..
Kaçmalıyım uzaklara eşgalimi kimse görmeden..

Ayak izlerimi görmemeli..
Bilmememli kimse neden gittiğimi..
Ve hiç kimse sormamamlı beni kimseden..

Ne gece ne ay ne de parlayan yıldızlar ve de bir başkası..

BİLMEMELİ..!




-Gece yarısına '' an '' kala..




Harap olan hayallerimi unutmalıyım..
Yitik düşlerimi savurarak gök yüzüne..
Sıkarak dişimi dilimi kana bulamadan..
Bir çocuk masumiyetiyle yeniden doğarak..
Ve neden ağladığımı bilmeden..
Sessizce ve kimsesizce..
Biraz da gizlice..

GİTMELİYİM..!




-Tam da gece yarısına '' an '' kala..





Peşimden paçalarıma yapışan ellerimi tutan sadece Yalnızlığım olmalı..
Güncemin arasında kurumaya yüz tutmuş gül yaprağı ağlamalı ardımdan sadece..

Bir de kırık hayallerim..

Giderken kendimden ve senden kaçarken..
Birileri görür diye ürkerek söndürmeliyim güneşi..
Gömmeliyim nemli toprağa yıldızları..
Düşlerime göz diken kabusları öldürmeliyim...



-Ve gece yarısına '' an '' kala...




GİTMELİYİM..!