Yâr !
Vaktidir; sokakları aşka bulamanın..


Susarsan,
dudaklarım çatlardı..
Dudakların kanardı,
ben ne zaman konuşsam..
Yasaktın çünkü
ve ben, yasaklıydım..
Hani sen,
utanmazın biri olmasan;
bildiğin ayıptım..


Kaçıp kaçıp sana gelirdim
dilimde yazımamış bildirilerle..
Tırnak aralarımda gizlenirdi,
ıpıslak bir kırmızı.
Duvarlar,
el yazımdan korkardı..


Anlatmazdım,
anlamamak için dinleyenlere..
Dîlimi bilmeyenlerle konuşmazdım..
"yasası olmaz sol yanın" demezdim..
Demezdim;
"Aşk, anarşistse aşktır.."


Gülerdim sadece..
Göz yayaşlarım içimde,
sadece gülerdim,
gerek şartlarla dolu yüreklere...


Zavallı eller,
yırtardı afişlerimi..
kitaplarımı toplayıp yakarlardı
Taksim Meydanı'nda,
tazyikli tükürükleriyle
yürürlerdi üstüme uygun adım..


Ben,
en uygunsuz adımlarımla,
kaçar sana saklanırdım..
Yakalayamazlardı beni..
Bizi yakalayamazlardı..


Yalnızca birbirini vuran
iki serseri kurşun kadar zararsızdık..
Ne zaman sarılsak,
sokakalar aşka bulanırdı..
Susarsan,
dudaklarım çatlardı..
Dudakların kanardı,
ben ne zaman konuşsam..
Yasaktın çünkü
ve ben, yasaklıydım..
Hani sen,
utanmazın biri olmasan;
bildiğin ayıptım..


Üryan - 2010



Benzer Konular: