Üzgünüm !

Bir yaşam tükettim içimde…

Seninle varım…
Sensiz, varlığımın içinde yokluğuma muhtacım…

Anlamsızım !
İsyan eder duygularım, kelimeler arası hüzünlerde…

Sende mühürledim yaşamı, nefesimi sensiz ‘hiç’ sa*****…
Ve sende bıraktım ruhumu, bedenimi umursama*****…

Gittim
Geldim.

Gidişleri ‘ölüm’
Gelişleri ‘doğum’ bildim…

Öldüm
Doğdum…

Tersine döndüm yaşamın…

Birbiri ardına saklanmış umutlar buldum gelişlerde…
Ele avuca sığmayan acılar bıraktım gidişlerde…

Ama…

Gel gör ki ,

Bir yaşamı tükettim,
Dört duvar arası kaçışlarda…

Yine de,
Ben her yok oluşa 'seni' yazdım...
Ve her dem sana döküldüm parça parça...

Üzgünüm !