Artık sonuna geldik.

Sonsuz olacagımızı söyleye söyleye bitirdik kendimizi. Deli gibi sevdigimizi söyleye söyleye bitirdik.Oysa ben gerçekten sonsuza dek sevebilirdim seni, hem de deli gibi.

Ama artık bitti.

Şimdi içimde büyüttügüm o masum bebek olmadıgını biliyorum. Şimdi bana yaptıkların için kendimi kandırmaktan, kendime seni affettirecek bahaneler bulmaktan, seni her zaman kalbimde, kalbime karşı koruyup kollamaktan vazgeçiyorum. Sana duydugum o anne şefkatinden vazgeçiyorum.

Bir aşk degil bir savaştı yaşadıgım. Fark ediyorum.

Kendimle savaştım ben. Kendimi sana inandırmak için zorladım. Gelmeyişlerine, sevmeyişlerine, yalanlarına kendimi ikna etmek için, senin sevginle kendimi kandırmak için, bir masalı yaşadıgımıza inanmak için savaştım.

Kendime yenildim sonunda. Sana degil.

Şimdi içimdeki bu savaşı bitiriyorum.

Bir gün bu savaşın bitecegine, sevginin buna degecegine olan inancımı, gözlerindeki sahte aşkı bırakıp ellerine, kendime sadece yaşamımı alıyorum. Sensiz yaşanmayacagına inansam da, senden hayatımı ayırmakta zorlansam da, artık seninle savaşmaya güç bulamadıgım yaşamım ellerimde, gidiyorum.

Senin galip başladıgın bu aşkta, yenile yenile seni yenmeyi ögrendigim bu savaşta, seni içimde bitiyorum.

Artık bitti kendimle savaşım.

Yenildin içimde;

Ben -bir- im artık.

Sen sıfır!

-Biz- bittik artık