Aylardan beri belkide ilkkez her sabah yaptığım rutin işe gitme dışında dışarı çıktım.Yürümek istedim.Sanırım artık o ağır hastalıkdan kurtuluyorum.İyileşmeye başlıyorum.Aslında mutluda oldum bugün.Nedenini bilmediğim bir mutluluktu ama ne ne önemi varki.Sürekli seni düşünmekden,nerde olduğunu bilmeden yaşamak bana acı veriyordu.Ben böyle elim kolum bağlı çaresiz senle doluyken sen ne yaptın benim için?Sorarım sevgili.Ne yaptın ? Koca bir hiç.Beni hayatından çıkradın sorgusuz sualsiz nedensiz.Sana göre nedenlerin vardı ama bana göre mutluyduk.Çünkü benimle mutlu olduğunu söyleyen sendin.Böyle büyük bir sevdanın kollarına ben kendimi atmadım.Sen istedin ben sevdim.Suçlusu ben değilim yalnız başıma . O kadar çok sevdimki seni bana söylediğin herşey benim için doğruydu.Oysa nasıl yanılmışım.Herşeyin yalanmış.Sevginde.''Gözler yalan söylemez'' derler ya hani gözlerine bile öğretmişsin yalanı.Şuan yazarken bile yüreğim nasıl kanıyor bilemezsinki sevgili Bana yaptıklarını asla unutmayacağım.Ve hep ogünü bekleyeceğim.Karşıma çıkıp yaptıklarından özür dileyeceğin günü.Beni sevip sevmemen artık önemli değil.Sadece yüreğinle gelip özür dileyeceğin günü bekliyorum ama SENDE YÜREK OLSA ZATEN SEVMEYİ BAŞARIRDIN SEVGİLİ...


alıntı.