Düşünmeyi unutmak istiyorum şimdilerde…


Her harf ‘sen’ olmak adına beynime yerleşiyor…
Bense istemiyorum..
Hiçbir kelime, hiçbir cümle…
Olmuyor !



Sonra, düşüyorlar gelişi güzel satırlarıma..
Tek hamle, bin kelime gözlerimde…Her biri çok ağır, taşınmıyor anlamaya çalışmadan !
Dört yanım çığlık…
Harfleri unutmak,
Kelimeleri birer birer aklımdan, bilinmezliğe sürüklemek..
Boşlukta dolaşmak istiyorum !
Olamıyor !

*



Seviyorum, seviyorsun, seviyor !
Bir duygu, bir çelişki…
Ben seviyorum ‘düş’ gibi..
Sen seviyorsun ‘hayal’ gibi…
O seviyor ‘masal’ gibi…



Hayal kurar gibi seviyorum senli düşünceleri..
Bir masal oluyorsun, kelime kelime içimde büyüyen…
Susuyorum sensizliğe..


Sadece sen, bir hayal ve ben…
Yani ‘sevmek’ bende ki ‘sen’…



Susmak ? diyorum korkarak…


Haykırıyor içim..Yalnızlığa bürünüyor tüm sesler…Acıtıyor suskunluk, hüzünü..


Kelimelerim saklanıyor kendinden…


Boğuluyorum bukadar sessizlik içinde !