Sensiz yaşayamayacağımı düşündüğüm şu dünyada,şimdi sensiz yapayalnız kaldım.

Hiç bitmesin diye dualar ederek başladığım bu aşk romanıma istemeden de olsa,

en güzel sayfalarında son noktayı koyup tamamladım...

Sonsuza dek yazılabilecek romana son düşürmek istemezdim elbet...

ama ne çareki başka hayatlarda unuttum yüreğimi ben

ve sen olmamalıydın, oLamazdın onlar için...

Yarın sensiz Birgüne uyanıcam.


Artık sen-li hayaller yasak.

Sen-li cümlelerimi bir bir boğazıma diziyorum.

Yüreğim hazır hissetmiyor kendini, bunu kaldırmaya gücü yok bu aralar!Tabibin

el atamayacağı

derin yaralar var üzerinde.

Ama artık unutmayı bilmeli, gitmeleri yakıştırabilmeli...

Adını koyamadığım ince bir sızıyla koyuyorum başımı yastığa.

Hiç gelmiyecek bir treni,

hiç gelmeyecek bir gemiyi bekliyorum sabaha kadar.

Anlatması zor,yaşaması daha zor içinde bulunduğum durum...

Yüreğim hasretine dayanamayı kan ağlıyor gecenin şu ilerlemiş saatlerinde...

Ve dudaklarımdan sadece şu kelimeler dökülüyor




'meğer ne çok sevmişim seni!'